Viva La Alegria

yavaş yürü, hayallerimin üzerine basıyorsun.

Fotoğrafım
Ad:
Konum: Istanbul

'Kırlarda ağaç tepelerini okşayan gizli bir meltem gibi esmeli, ancak bir kelebek gibi güçlü olmalı ve bir veronika çiçeği gibi zarif kalmalı...'

Salı

hope-less

Umut bahçelerime ektiğim tohumların filizlenmesini bekledim ben bir ömür. Her doğan güneşle, kalbimin derinliklerinden su verdim onlara. Dualarımla besledim. Hayaliyle yaşadım açmayan umut çiçeklerimin. Olur da bir gün çiçeklenirler hayatımda diye.

Olmadı. Karabasanlarımın güçlenmesine şahit oldum günbegün. Şeytanlarımın kirli kahkahalarına. Acılarımla beslenen mutluluklara. Yıkık dökük devam eden hayatıma.

Asla büyümeyecek umut tohumlarına tutunmak ne demek bilir misiniz? Uykusuz gecelerde beklemek, her geçen gün parçalanmak. Dışarıda hüküm sürerken kirli eller, kapana kısılmış beklemek yeşerecek güzel günleri. Sonunda anlamak gelmeyeceğini. Dibe vurmak.



Beklenen hazin son acıtmaz, gelip çatıncaya dek.

Topladım bavullarımı, gidiyorum bana ayrılan hayat otelinin ömür odasından. Yanıma aldığım bir bedenim, bir kefenimle. Tüm acılarımı, anılarımı, sevinçlerimi, gülüşlerimi bıraktım çıkıyorum. Ateşe verdim umut bahçemi, alev alev gidiyorum. Artık acımıyor canım. Çünkü umut bittiğinde, ölmek yalnızca formalitedir.

2 Yorum:

Blogger Müge dedi ki...

Hadi biraz müzik...

26 Ocak 2010 17:54  
Blogger fleA. dedi ki...

Müzik?

26 Ocak 2010 19:49  

Yorum Gönder

Damlat mürekkebini kağıdıma sen de! Dinliyorum?

Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]

<< Ana Sayfa